ผมกำลังกินมาม่าผัดซีอิ้ว และอยู่หน้าคอมพิวเตอร์
เพลิดเพลิน ตอนเวลาตี 3.25 น.
คิดอะไรไปเรื่อยๆ คิดว่าจะพิมพ์เรื่องอะไร..งานของผมเสร็จไปแล้วครับ 
มีความสุขดี ยังไม่ง่วงและน้ำยังไม่ได้อาบ
แฟน..เธอกำลังง่วนตัดต่อวีดีโอ กะให้เสร็จในคืนนี้เลย
ผมรอ...เป็นเพื่อน 
เอาหละ ผมคิดเรื่องหนึ่ง ได้แล้ว.....
เวลานี้ ตอนที่ผมกำลังคิด
หรืออาจจะเป็นเวลาที่ผมกลับมาอ่านข้อความอีกครั้ง ผมว่า...
ณ เวลานี้...มีเด็กน้อย เพิ่งออกจากท้องแม่
และเช่นเดียวกัน ก็มีแม่ที่เพิ่งเบ่งลูกออกมาได้สำเร็จ เป็นจำนวนมากๆ แน่นอน ทั่วโลก
ผมว่าคงมีการคลอดในทุกวินาที " ทุกวินาที มีเด็กคลอดออกมาจากท้องแม่"
นอกจากเรื่องคลอดแล้ว
คงมีีอีกหลายเรื่องที่เกิดพร้อมๆกัน เวลาเดียวกัน แต่แตกต่างสถานที่
กลับมาเรื่องคลอด...ก็มีคลอดในป่า ตลอดในโรงพยาบาลหรู คลอดในบ้าน
แม่บอกว่า คลอดผมที่อนามัย 
อนามัย..คือสถานที่ๆ เล็กกว่าโรงพยาบาล
ฮ่าๆๆ ผมนึกถึงเมื่อ 39 ปีที่ผ่านมา ตอนนั้นผมก็เพิ่งออกจากท้องแม่
ขอบคุณนะแม่ที่ให้ผมเกิดมาอยู่บนโลกใบนี้
คิดถึงเรื่องนี้ทีไร ผมคิดถึงแม่ตลอดเลย
แม่คงเจ็บ และคงรู้สึกโล่งอก..ว่า ออกมาแล้ว
แม่เล่าว่า...คลอดผมง่าย เพราะผมเป็นท้องที่ 2 (เป็นลูกคนที่ 2 )
เมื่อครบรอบวันเกิดผม ผมไม่เคยฉลองกับเพื่อนเลย ...จริงๆ
ส่วนใหญ่ กลับบ้านไปกินข้าวกับแม่
ในวัยเด็ก ผมมีเวลาอยู่กับแม่บ่อย เพราะแม่ชอบให้เป็นลูกมือ เย็บผ้า พับถุง
ขูดมะพร้าว หั่นผัก ล้างจาน ตัดหญ้า
บางทีเราก็ขี้เกียจ แม่ก็ต้องบ่น... เป็นเรื่องปรกติ
แต่ตอนนี้โตแล้ว แม่ไม่เคยบ่นเลย..คงรู้ว่าเราโตมากแล้ว
กลับไปบ้าน...แม่ชอบปรนนิบัติ
ตื่นมาก็มีอาหารมาวางรอเต็มโต๊ะ
และยังชอบบอกว่า..เสื้อผ้าที่ใส่ ถ้าไม่มีเวลาก็ขนมานะ แม่จะซักให้
รถจอดไว้ แม่ก็ล้างซะจนมันแว๊บ
นี่คงเป็นความสุขส่วนตัวของผม...ที่ได้คิดถึงแม่
วันนี้ก็เป็นวันธรรมดาวันหนึ่ง...วันที่ผ่านมา ก็ผ่านไป
ตื่นและนอน กินและถ่าย วนซ้ำๆๆ
ผมไ่ม่ค่อยได้อ่านหนังสือพิมพ์ และดูทีวีน้อย
รู้สึกว่า รอให้มันผ่านไปสักสัปดาห์ค่อยอัพเดท...ยังทัน
รอให้บางอย่าตกตะกอน ตกผลึก
ทุกๆวันก็มีคนพูด คนเล่าให้ฟัง ว่าวันนี้เกิดอะไร
แม่..เป็นคนหนึ่งที่เล่าสั้นๆทุกๆวัน ว่าวันนี้มีอะไร
เวลาที่ได้อ่าน รับ รู้ ซึมซับ ก็เป็นช่วงเวลาหนึ่ง
จะอัพเดทอะไรกันตลอดเวลา....ทุกเรื่อง
เวลามีค่า....เราเลือกให้เวลากับสิ่งที่..ควรให้เวลา ดีกว่า
เมื่อรับแล้ว ก็ให้บ้าง
ให้เวลากับบางสิ่งบางอย่างจริงๆสักเรื่อง
เช่นบุคคลท่านหนึ่งที่ผมนึกได้ท้นที...
ด๊อกเตอร์ ระพี สาคริก แกสนใจ และมีเวลาอยู่กับกล้วยไม้อย่างมีความสุข
http://www.rapee.org/
ผมชื่นชมท่านมาก รู้จักท่านครั้งแรกทางรายการทีวี นานแล้ว
ถ้านึกถึงคนที่ อยู่เพลินๆ ก็จะนึกถึงท่านก่อน
มองดูเวลา ผ่านไป 1 ชั่วโมงพอดี 
Aeroplanes - Serge Gainsbourg
