lolay

"ที่รัก...ถ้าผมบึ่งรถออกไปจากเส้นทาง ..."

แพททิ้งตัวแนบกับเบาะ มือบางๆถือแก้วไวน์ที่พร่องไปครึ่ง หันมายิ้มมุมปาก ไร้การโต้ตอบ เธอจิบ.. 

"คุณคิดว่าร่างของเราสองคนจะเป็นยังไง เศษเหล็กจากโครงรถคงบุบหักฉีกขาด แยกตัวออกจากตัวถัง สับร่างเราเป็นชิ้นๆ  อีกวันแร้งคงบินมาโซ้ยเราอย่าง เอร็ดอร่อย "

"หรือไม่..เราสองคนอาจจะยังไม่ตาย แต่พะงาบๆอยู่ในซากที่อัดบี้เราอยู่ ผ่านคืนอันหนาวเหน็บ คอแห้งผาก เราคงคุยกันเรื่องที่ไม่เคยคุยกันมาก่อน หรืออาจเป็นเรื่องในอดีตที่ไม่เคยเล่าให้กันฟัง" 

"อาจเป็นใครสักคนที่หลุดปลิวไปกับแรงเหวี่ยงของตัวถังรถ  ลอยลิวโหม่งกระแทกกับหินคม ผ่าสมองหลุดออกมา"

ริมฝีปากของแพท สีคล้ำออกแดงเข้ม ร่องรอยคราบจากไวน์แดง  รูปหน้าคม จมูกบางเป็นสัน ใบหน้าเท่

"เช้าวันรุ่งขิ้น อาจมีคนผ่านมา สังเกตุเห็นรั้วกันถนนฉีกขาดจากการชน จอดรถและก้มลงดูข้างล่าง โทรแจ้งหน่วยฉุกเฉิน พาเราไปส่งโรงพยาบาล ทันเวลาพอดี  ฮ่าๆๆๆ  รอดตาย "

"ฮ่าๆๆ เรารอด"

แพทหยิบขวดไวน์....หันมา

"โอ้ ไม่นะแพท............อ๊ากซ์ "

Drive : Incubus

Sometimes, I feel the fear of uncertainty stinging clear
And I can't help but ask myself how much I let the fear
Take the wheel and steer
It's driven me before
And it seems to have a vague, haunting mass appeal
But lately I'm beginning to find that I
Should be the one behind the wheel

Whatever tomorrow brings, I'll be there
With open arms and open eyes yeah

Whatever tomorrow brings, I'll be there
I'll be there

So if I decide to waiver my chance to be one of the hive
Will I choose water over wine and hold my own and drive?
It's driven me before
And it seems to be the way that everyone else gets around
But lately I'm beginning to find that
When I drive myself my light is found

Whatever tomorrow brings, I'll be there
With open arms and open eyes yeah

Whatever tomorrow brings, I'll be there
I'll be there

Would you choose the water over wine
Hold the wheel and drive