lolay

บ้านของเรามีบริเวณ เนื้อที่ว่างราวๆสนามเทนนิส 3 สนาม  เป็นที่อยู่ของวัชพืช ดอกไม้ พืช กล้วย และเดิมมันเป็นพื้นที่สำรวจของพวกเค้า ไก่  (ไก่)  พวกเค้ามีกันราวๆสามสิบตัว  แคะ คุ้ย เขีย ทั่วอาณาบริเวณ

แฟนมาที่บ้าน เธอกลัวสัตว์ หมาหมู เหมียว ไก่ เธอไม่รังเกียจ แต่กลัว เป็นความฉงนสงสัยในใจ วาย ...ผมไม่อาจก้าวก่ายพื้นที่แห่งความกลัวของเธอ อาจมองเป็นเรื่องน่าขันของบางคน  แต่ทุกคนย่อมมีสิทธิ์ จนกว่าจะเข้าใจว่ามันน่าขันหรือน่าจะเข้าใจ

ผมกลัวสัปปะรด (เขียนถูกมะ) (สับประรด,สัปประรด,สาบปารส) เอาเหอะ..ความกลัวของผม มันน่าขัน แต่ผมไม่อาจเสแสร้งไม่กลัวมันได้ มีบางทีที่ผมเฉยชา "อิ่มแล้วครับ เชิญคุณเถอะ  ขอบคุณ" เอาให้รอดตัวไป ไม่อยากเอาเวลามาอธิบายให้รกวาระการสนทนา

ปีเตอร์ กระจั๊ว  ฉายาบาง..ของแมงสาบ (แค่พิมพ์ชื่อมันผมยังรู้สึกไม่ดีเลย)  ขนลุก การบินของมัน ลวดลายหน้าท้องของบางสายพันธุ์ กลิ่นรัญจวญชวนเหียน  ปริมาณประชากรตามแหล่ง ซอก ท่อ หลืบ รวมทั้งแคบซูล (ไข่) ที่รูปทรงมันมีสีน้ำตาลเข้ม ที่เกาะยึดอยู่ตามผนังซอกปูน มีนักเชี่ยวชาญทางแมงสาบศาสตร์กล่าวว่า "ถ้าเห็นปีเตอร์หนึ่งท่าน แสดงว่ามีอีกร้อยท่าน" "ถ้ามีสงครามนิวเคลียร์ล้างโลก ทุกชีวิตต้องวอด แต่เชื่อว่าปีเตอร์จะรอด"

กลับมาเรื่องพวกเค้า (ไก่) เค้าสงบเงียบ อยู่บนคอน "ไก่ตาบอดเมื่อพระอาทิตย์ตกดิน" นักโจรกรรมไก่รู้เรื่องนี้ดี ถ้าผ่าน รปภ.ไปได้ ก็อุ้มไปแบบเรียบง่าย  เค้าไม่โวยวาย ไม่ขัน อาจมีเสียง "แกรก แกรก" ในลำคอ ใครจะพาไปไหน พาไป มีไก่มากมายที่สูญเสียชีวิตในยามดึก อาจอยู่ในอุ้มมือแมว  ในปากงูเหลือมโดยไม่รู้ตัว

ที่บ้านของเรา เดี๋ยวนี้แม่ปลูกกุหลาบ ดอกสวย ชมพู ขาวบาน แม่เอาไก่ไปปล่อยวัด ให้คน ให้ชาวบ้าน มันออกไข่กันไว จนบางทีเราต้องห้ามมันฟัก (ไข่)  ต้องขอให้ลุงหยิบไข่มาทำเป็นอาหาร  ตอนนี้เหลืออยู่ประมาณ 10 ตัว

ตอนแรกเราเริ่มเลี้ยงไก่เพียงแค่ห้าตัว เพียงราวๆ 5 เดือน  มันฟักออกมารวดเร็วจนเพิ่มปริมาณเป็น 30 กว่า ผมนั่งดูมันเดิน คุ้ย มันจิก มันซน มันเห่อ  มันมีตัวเกเร ตัวตาม ไก่กินทุกอย่าง แม้เศษกระดูกไก่ มันก็กรูมาจิก มันทำก่อนคิด หรือมันอาจไม่คิด 

ตอนนี้นะครับไก่อยู่ในกรง อาณาเขตพอๆกับกรงไก่ฟ้าในสวนสัตว์ มันก็เพลินของมัน แต่มีโลกขนาดที่จำกัดมากกว่าเดิม

ความกลัว เมื่อนึกถึง ปีเตอร์ ตะขาบ แมงป่อง งู  ที่อาจกล้ำกรายมาในบริเวณอาณาเขตของเรา "แม่ปล่อยไก่ในกรงออกมาเดิน เถอะนะ"  แม่มองหน้าผม "โอย ต้นกุหลาบของฉันหละ"  

หัวหิน 20.1.008