มีคนเคยถามผมว่า "ค้นหาสไตล์การวาดรูปยังไงให้มีเอกลักษณ์"
มีคนถามอยู่สม่ำเสมอเป็นช่วงๆ เป็นระยะ มาทบทวนดูว่ามันมีที่มาอย่างไร
จุดเริ่มต้นไม่ว่าจะวาดอะไร ก็ต้องเริ่มที่การศึกษา พิจารณาจากจุดเริ่มต้น ในลำดับนี้ขอยกตัวอย่างที่ รูปเสือ
เสือที่ผมวาดมาเรื่อยจนเป็นแบบในรูปประกอบนี้ ก็มาจากรูปแรกที่เป็นเสือจริงๆ ลอกวาดตามจากรูปถ่าย วาดตอนแรกๆมันก็เป็นรูปเหมือนจริง พอวาดไปเรื่อยสักยี่สิบรูป โดยไม่ต้องดูแบบ วาดไปเรื่อยๆจน 50 รูป ความรู้สึกเบื่อ จำเจ ทำให้เราพลิกแพลงและท้ายที่สุดมันก็จะเป็นเสือแบบที่เราพอใจ
กลับไปดูภาพแรกที่เราเริ่มวาด ก็จะเห็นความแตกต่าง เห็นการพัฒนาและ เห็นการคลี่คลายในที่สุดเอง ผมจำไม่ได้ว่าวาดเจ้าเสือมาทั้งหมดถึงปัจจุบันแล้วจำนวนมากเท่าไหร่ แต่น่าจะมากกว่า 500 ตัว เคยวาดมากสุดวันนึง 50 ตัว (ตอนที่ไปทำงานนิทรรศการ HERO ที่สิงคโปร์)
อีกตอนที่จำได้ ตอนปีที่แล้วไปวาดให้เด็กป่วยที่โรงพยาบาลเด็กราชวิถี ผมวาดให้พวกเขาเอาไว้เป็นกำลังใจให้หายป่วยไวๆ เด็กๆขอให้วาดกันทุกคน วันนั้นวาดไปราวๆ 20 ตัว
บางโอกาสมันก็จะมาโผล่มารับใช้ในผลงาน.. เช่น เสื้อยืดลาย รวมทั้งงานศิลปะประเภทอื่นๆ เช่นวีดีโอ การ์ตูน
รูปแมวกับสาวน้อยในกระจก (อันนี้หัดวาดแมว)
กับคำถาม "ค้นหาสไตล์การวาดรูปยังไงให้มีเอกลักษณ์"
คำตอบของผมคือ ฝึกฝนวาดมากๆ และสนุกกับมันอย่างที่สุด
เรื่องเอกลักษณ์คงตอบยากว่ามันเป็นของใคร เป็นของเราหรือไม่ ผมคิดว่าความสำคัญของการสร้างงานอยู่ที่ความพึงพอใจของเรา โดยผมเองก็ไม่คิดว่านี่คือสไตล์ของตัวเอง เราทำเพราะเรารู้สึกสนุก และไม่ต้องไปยึดติดหรือเชื่อมั่นกับมันมาก โลกนี้ไม่มีอะไรเป็นของเรา หากจะเป็น..ก็คงเป็นที่คนอื่นมองเห็น การไม่ยึดติดเป็นดีที่สุด จะได้ทำงานใหม่ๆได้ตลอด ....ตะ ตะ แต่ เจ้าเสือนี่ก็อยู่กับผมมานานราว 4 ปีแล้ว นาน ^^
... คุ้มกับการฝึกจริงๆคัป
เราว่าเอกลักษณ์มาจากตัวตนของพี่เอง
...
ถ้าจะนึกถึงเสือในตอนนี้
...
รูปเสือที่ชอบมากๆ ก็คงเป็นเสือของคุณถวัลย์ ดัชนี
และเสือเทศกาลหนังร็อตเตอร์ดาม เป็นเสือที่น่าจดจำ
#1 By ช้างต้น on 2008-06-30 07:06