lolay

ไปฮ่องกงแบบไม่ได้เตรียมตัว

ผมยังไม่เคยไปประเทศนี้มาก่อน แม้จะอยู่ไม่ไกลจากเมืองไทยสักเท่าไหร่

3 ปีที่แล้วเกือบได้ไป..เพื่อนคนหนึ่ง ซึ่งทำงานนิตยสารเกี่ยวกับการออกแบบ ฉบับรายเดือน

ชวนไปดูแข่งรถทีฮ่องกง เพื่อจะให้ผมเอาประสบการณ์การชม มาเขียนคอลัมน์ 

บังเอิญช่วงเวลานั้นผมไม่ว่าง ..ที่สำคัญ ผมนะไม่มีความรู้เรื่องรถแข่งสักเท่าไหร่ ฮ่าๆๆๆ

4 มีนาคม 2009

กรุงเทพ..

ก่อนเดินทาง ขณะนั้นเวลาตี 3 ผมยังนั่งสะสางงานอยู่หน้าคอมพิวเตอร์  กระเป๋าก็ยังไม่ได้จัด

แถมเอาเวลาแทรกมาอัพบล๊อกและแวะหาข้อมูลเที่ยวฮ่องกงแบบด่วน  ..สรุปก็ไม่ได้ความอะไร

พวกเราไปกัน 4 คน ผม แพร เมย์และอ้อม (เพื่อนแพร)

ไปถึงสนามบินแบบง่วงๆ เพราะไม่ได้นอนเลยสักแอะ TT

อ้อม เตรียมการไว้เรียบร้อยแล้ว เรื่องโรงแรม

และโปรแกรมการเดินทางในสถานที่ต่างๆ 

อ่านโปรแกรม ฮ่องกงของอ้อมแล้ว ทำผมสะอึก...กึก เพราะมันสมบูรณ์แบบมากๆๆ

แบบว่า ไปครบทุกที่ อาหารที่ไหนว่าอร่อย ร้านไหนย่านไหนที่ต้องไป  ..ครบ

ไปถึงสนามบิน ที่มาเก๊า  อากาศที่นี่หนาวมาก ...แย่เลยผมไม่ได้เอาเสื้อกันหนาวมาเลย

ในกระเป๋ามีแต่เสื้อยืด 3 ตัว เสื้อเชิ้ตสองตัว กางเกงขายาว

กางเกงขาสั้นเตรียมมาเดินชิว ๆ

ความหนาวเย็นบวกกับฝน ทำเอามือชาไปหมดแล้ว

ที่นี่มีร้านขาย..ทาร์ตไข่ รูปร่างน่ากินมาก กินไป 3 ชิ้น อร่อยมาก ^^

ผมก็ตะเวนถ่ายผนังอาคารเก่า ซึ่งมีริ้วรอย ร่อยรอย สวยดี

ฝนตกปรอยๆๆ

นอกจากหนาวแล้ว....ฝนก็ตกโปรยปรายตลอดทั้งวัน

แม้จะง่วง แต่ก็ทน เดินทางไปหมู่บ้านดั้งเดิม...สักอย่าง

ที่นี่เคยเป็นฉากซีรีย์ เจ้าหญิงวุ่นวายกับเจ้าชายเย็นชา

ผมเคยชมอยู่ตอนสองตอน ..ฮ่าๆๆๆ

รถน่ารักมากๆ ต้นไม้หงิกๆ แบบภาพเขียนจีนเลย

ถ่ายผนังแบบนี้ไว้เยอะเลย

ชอบเครื่องออกกำลังกายแบบนี้มาก  อันนี้อยู่ในสวนสาธารณะ

ภาพนี้ ถ่ายจากสวนสาธารณะ  หมอกมาก

ฝนตกปรอยๆๆ

แวะไปเวนิสเชี่ยน คาสิโน ไม่ได้ไปเล่นหรอกครับ แต่ไปชมสถานที่ อาคารช่างใหญ่โตมากๆ

เดินกันจนมึน  มีท้องฟ้าที่สร้างขั้นภายในด้วยการพ่นแอร์บรัช

ผมนึกถึงตอนเรียน....เคยรับจ้างทำฉากมิวสิควีดีโอ  ต้องทำเมฆอยู่บ้อยบ่อย

สถานที่ที่สมบูรณ์แบบๆนี้ ...ถ้าเอามาทำพิพิทธภัณฑ์ศิลปะ คงเจ๋งสุดๆๆเลย 

อาหารเช้า

เครื่องออกกำลังกาย หน้าโรงแรม 

โครงสร้างเรือ เทอร์โบเจ๊ต เราใช้เดินทางจากมาเก๊า ไปสู่ฮ่องกง

หมอกเยอะ ยังกะดินแดนในเมืองหมอก  น่ากลัวมะ

ภาพนี้ ...ดูเป็นกราฟิก

ที่ฮ่องกง ย่าน จิมซาจุ่ย  ผมเดินหาร้านดนตรี Tom Lee music

เมื่อย่างกายเข้าไปในร้าน ทำเอาผมน้ำลายไหล ...มีกีตาร์และเบส สวยๆๆ เพียบเลย

ฮ่องกง  อากาศหนาวมากกว่าที่มาเก๊า  ฝนตกตลอด มีเบรคแค่ช่วงสั้น

ที่นี่ทำให้ผมนึกถึงสิงคโปร์ โดยเฉพาะการเดินทางด้วยรถไฟใต้ดิน

คนส่วนใหญ่สวมชุดดำ เดินกางร่ม 

อันนี้ผมนึกถึงลอนดอน เมื่อหลายปีที่แล้ว   ^^

โจ๊กทรงเครื่องอร่อยมาก ...ลืมถ่ายตอนเริ่มกิน

ก็ยังดี...ที่ได้ถ่ายไว้ตอนกินเกือบเสร็จ ^^

ที่ฮ่องกง อาร์ตมิวเซียม ค่าเข้า 10 เหรียญ  

โชคดีกำลังมีงานเจ๋งๆ โชว์อยู่ในวาระนี้พอดี

กอดฟรี ผลงานชุดนี้ เป็นงานที่กล่าวถึงการที่ได้มาของพิพิธภัณฑ์ แห่งนี้

รูปที่อยู่บนหมอนยักษ์  คือบุคคลสักคนที่ศิลปินเอ่ยถึง

เมื่อนอนดูจากจุดนี้ ตรงข้าม มีจอวีดีโอ ภาพนักการเมื่องกำลังพูด

หยดน้ำยักษ์

ผลงานอันนี้ ตอนแรกเดินไป ผมก็ไปนั่งอ่านหนังสือ กับคุณลุง และสงสัยว่าศิลปินต้องการนำเสนออะไร

พออ่านแนวความคิด ถึงได้ทราบว่า เป็นชิ้นส่วนของโรงศพ

เมื่อนำส่วนมาประกอบกันของ โซฟา โต๊ะ และชั้นวางหนังสือ(ด้านหลัง) ก็จะกลายเป็นโรงศพ

ศิลปินตั้งคำถามถึงเหตุผล และความซับซ้อนของพิธีกรรม ที่เป็นไปตามประเพณีที่ปฏิบัติสืบทอดกันมา

และกำลังแสดงให้เห็นว่า โครงสร้างของโรงศพ ...กล่องคือ ความสงบ เรียบง่าย ที่ควรจะทำให้ตระหนัก

ถึงการอยู่และการจากไป

ผลงานชิ้นนี้เป็นผืนผ้า ....เธอถ่ายภาพ ผ้าที่ถูกนำมาใช้ต้อนรับเพื่อนมารับประทานอาหาร

ผืนผ้าถูกจัดวางไว้ข้างๆ(ผมไม่ได้ถ่ายมา) ผ้าผืนนี้วาดด้วยสีซ้อนทับกัน

งานชิ้นนี้เหมือนเรื่องสั้นเรื่องหนึ่ง  ผมชอบมากๆๆ ^^

อีกชิ้น..ศิลปิน แสดงออกถึงความทรงจำกับผ้าใบ (คล้ายผ้ากระสอบข้าว)

ช่วงเวลาที่โดยสารรถไฟ ต้องเดินทางไปเรียนหนังสือ และพบเห็นถุงผ้านี้ งานชิ้นนี้ดูเหมือนเป็นการรำลึก

สลัมด็อก ส่วนหนึ่งของภาพโปสเตอร์ ฮ่าๆๆๆ แพรบอกว่าหน้าคล้ายผมตอนเด็กๆ

ระหว่างทาง ตอนเดินขึ้นเขา ย่านโซโห

ที่พิพิธภัณฑ์ ดร.ซุนยัสเซ็น  มาถึงฮ่องกง พลาดไม่ได้เลย เพราเคยอ่านชีวประวัติ

มานานแล้ว ในห้องนิทรรศการมีวีดีโอ ย้อนรอยประวัติศาสตร์ มีแบบเป็นการ์ตูนด้วย

ถ้าพาเด็กๆ มาดู ก็จะเข้าใจและรู้จัก ดร.ซุนยัสเซ็น  ได้ไม่ยากเลย

ที่นี่เคยเป็นบ้าน และเปลี่ยนมาเป็ยโบสถ์ สุดท้ายถูกทำเป็นที่พิพิธภัณฑ์  

ถ้าจำไม่ผิดเพิ่งเปิดราวปี 2004 นี่เองครับ ^^

ผมแยกเดินทางตามแผนของอ้อม เป็นการเดินดุ่ม ด้นไปเรื่อย ไปกับแพร 2 คน

เจอร้านขายสมุด และหนังสือเกี่ยวกับศิลปะ ย่าน...อะไร จำไม่ได้ ..เพราะเดินดุ่มๆ

แล้วเราก็ลองขึ้นรถราง สนุกดี ....ฝนไม่ตก แต่ก็ครึ้มๆ

แวะกินบะหมี่ 

ที่นี่ทำอะไรมาเสริฟ ก็ชามโตๆทั้งนั้น หลายครั้งเรากินแบบ แจมใน 1 ชาม

ร้านขายหมูสด

เราเห็นเค้าต่อคิวยาวเลย สงสัยว่า...อะไร เลยต้องลองซะหน่อย มันคือ วาฟเฟิล

อันนี้อร่อยถูกปากสุด หมูทอด เบสิกมาก

กลับถึงที่พัก ดูหนัง สตาร์วอร์

เดินทางจากฮ่องกง ด้วยเรื่อ เทอร์โบเจ็ต มู่งสู่มาเก๊า

ผมนะ...หลับตามสูตร ^^

หนาวมาก

ห้องน้ำที่สนามบินสะอาดดี

ภาพนี้ถ่ายตอนเครื่องบินจอดที่สนามบินสุวรรณภูมิ 

...ทุกคนสงสัยว่ามีควันอะไร จะมากมายขนาดนี้

จบทริป

หลายครั้ง หลายรอบในแต่ละวัน ขณะเดินวนเข้า ออกอยู่ในสถานีรถไฟใต้ดิน 

ผมนึกถึงความเป็นอังกฤษที่แทรกซึม การผสมผสานของวัฒนธรรมแบบจีนแท้ เทียม.................

..................................................................................................................................... 

นึกถึงการเดินทางของเวลา ที่ทำให้ฮ่องกงเป็นสังคมและรูปแบบของวัฒนธรรมผสม อย่างในปัจจุบัน

ท่ามกลางคนเยอะๆที่เดินสวนกัน มีความสงสัย มีคำถามหรืออาจไม่มีอะไรข้างใน

เราคิดอะไรของเรา.....คิดไปเรื่อย

ในเขตเมือง ไม่ค่อยมีที่ๆ เหมาะจะนั่ง.....................................แช่ 

รู้สึกว่าทุกอย่างข้างหน้าเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา คงเพราะความหนาว และฝนที่ตกตลอด

ถ้าใครเหงาๆ หรือคิดถึงใครบางคน ผมว่า...คงจะถูกบรรยากาศดำดิ่ง ลึก..ลงไปได้ไม่ยากเลย  อึมมม

ผมเตรียมหนังสือไปอ่าน และสมุดวาดรูป กะว่าให้เพลิน ซึมลึก แบบเท่ๆ 

แต่มีเวลา.... มีช่องว่างน้อยเหลือเกินที่จะได้ทำกิจกรรมดังกล่าว

มีเพียงแค่เวลา...แช่อยู่ในห้องน้ำตอนเช้า และก่อนนอนอีกนิด ที่ได้อ่านหนังสือและวาดรูป

ไปฮ่องกงคราวนี้ ได้อะไรมาบ้าง ...

ไม่มีของเป็นชิ้นเป็นอัน...แต่ได้คิดอะไร 

บางอย่าง....ท่ามกลางบรรยากาศ หนาวมากๆ

เหงา  นิดหน่อยครับ