WRITE

ความเศร้า

posted on 07 Oct 2012 03:15 by lolaytoon in WRITE

ในวันที่อากาศเป็นใจ

แต่....บางที

สถานการณ์ก็ไม่เป็นใจ

 

ผมนั่งอยู่ที่ร้านไวน์ ชานเมืองฟรอทก์

ซึ่งอีกไม่กี่นาที มันกำลังจะหมดเวลาทำการ

 

นั่งสนทนาอยู่กับลุงฟอนต้าร์ (บาร์เทนเดอร์)

 

ดีนะที่ยังมีเพื่อน (ผมรำพึง)

 

"เมื่อคุณเศร้า สิ่งที่คุณจะทำคืออะไร" ลุงฟอนต้าร์เอ่ย

......ผม

....

ผม.....ผมคงจะนั่งอยู่เฉยๆ 

 

"แล้วอย่างแรกที่คุณจะทำ สำหรับการเก็บเกี่ยวช่วงอารมณ์และความรู้สึกดังกล่าว"

อึม...(สูดลมหายใจ)

นึกออกแล้ว....ผมจะแต่งเรื่องสั้น

หรือไม่...ผมก็จะแต่งเพลง สักเพลง

ถ้าเศร้านาน...ก็อาจได้ผลงานมากขึ้น

 

แน่หละ เวลาไม่เศร้า

ทำงานเศร้าๆ ก็เหมือนกับการหลอกตัวเอง

ต้องหาเพลง ต้องหาบรรยากาศ

 

อย่างตอนนี้

ไม่ต้องเลย ไม่ต้องแสร้ง

เพราะ...ความรู้สึกท่วมเอ่อล้น

 

ร้านปิดตรงเวลา

 

ออกรถ สู่ถนน

ขณะที่ฝนตก 

ที่ปัดน้ำฝน ทำงานสม่ำเสมอ

ผมไม่ได้เมามายมากมาย

แค่ไวน์ 1 ขวด

 

ขณะที่รถแล่นฝ่าความมืด

ความคิดของผม ล่องลอย

 

อยากจะหยุดรถ

เพื่อเขียนถึงความคิด

 

หรือไม่ก็หาเครื่องอัดเสียง

จะพูดพร่ำ ถึงความคิด

ก่อนที่มัน...จะละลาย

หายไปกับสายฝน

 

โครม

 

 

รถจูบเข้ากับลำต้น 

หม้อน้ำแตก

ถุงลมนิรภัย

อัดเข้าหน้า

จน ชา

.....

 

....

 

ผมจำได้เท่านี้.....ครับหมอ

เงาลวง

posted on 15 Sep 2012 00:25 by lolaytoon in WRITE
บนถนน ลูซาลาสซ์ 
ในเวลานี้ 
ตี 1 
ผู้คนกลับเข้ารัง
กันหมด
 
ยังมี
นกที่ไม่มีรังนอน
เดินร่อนเร่
ไปตามถนน
 
 
ดวงตา ของเธอ
เดียวดายอาดูร
ไร้สิ่งยึดเหนี่ยว 
หวาดระแวง
 
ผมไม่ได้เอ่ยปากสนทนา
กับเขา
กับเธอ
นกร่อนเร่
เหล่านักพเนจร
 
แสงพาด
ผ่านเป็นรูปร่าง
เงาของผม 
ทอดยาว
เงาขยับ
แสดงถึงการมีชีวิต
ยังมีลมหายใจ
 
คนโซหนวดยาว
นอนพาดถนน
ในมือกร้านโลก
กุมกอดขวดเหล้า
 
ผมเดินผ่านไป
 
เผลอมองขึ้นไป
บนอาคารลูบริค ลูมิเย่
ดวงไฟ
ชานดาเลีย
แก้วไวน์ทรงสูง
ใครบางคนยังคงปาร์ตี้
 
ได้แต่มอง
นึกว่าสักวัน
โอกาสนั้น
จะมา
ให้สัมผัสบ้าง
เพ้อไป
 
เธอ
มีเงา
เช่นฉัน
ที่มีเงา
เราใช้แสงเดียวกัน
แต่
แตกต่างกัน
 
แค่
ตัวของฉัน
และเธอ
ที่ทึบแสง

 เงาลวง
 ลวงเรา
 เสมอ
 
.......

การเขียนบันทึกตอนกลางคืน
เป็นเรื่องประจำ
ที่ทำสืบทอดมาหลายปี 
 
ตอนผมตัวเล็กๆ
ผมเห็นพ่อเขียนหนังสือ
สิ่งที่พ่อเขียน พ่อบอกว่า เป็นบันทึก
 
วันหนึ่งที่ผม ได้เริ่มเขียนบันทึก
 
นึกว่าจะเขียนอะไร 
นึกว่าจะเขียนเรื่องหนึ่ง
เขียนอะไรดี
เรื่องไหนดี
 
เรื่องปั่นจักรยาน ว่าวันนี้ตอนที่ปั่นไปโรงเรียน เห็นอะไรบ้าง
เรื่องว่ากินอะไร
เรื่องว่าเล่นอะไร
เรียนอะไร
 
 
มีเรื่องความคิด 
ความเหงา...ในบางขณะ
ความสุขที่ผ่านมา
ความหวังในวันข้างหน้า...ที่ยังมาไม่ถึง
 
โตขึ้น ผมก็ยังเขียนบันทึก
แต่มีบางช่วง ที่เว้นว่างไป
เพราะ...ปัจจัยอะไรสักอย่าง
 
ตอนที่เรียนอยู่มหาวิทยาลัย
ผมเรียนศิลปะ และนอนที่มหาลัย
ซึ่งในช่วงเวลานั้นเป็นเสมือนบ้านของเรา
 
มีตู้ส่วนตัว มีกุญแจ 
ทุกคืนเขียนบันทึก ก่อนนอน
เมื่อเขียนเสร็จแล้ว ก็เก็บเข้าตู้
เปิดอีกที ...เมื่อคืนใหม่เวียนกลับมา
 
เขียน เปิดเผยความคิด
เปิดเผยความรู้สึก 
จริงใจ
 
ประโยชน์ของการบันทึก
ได้เข้าใจ วิธีเขียน
จะเริ่มเขียนอะไร
เขียน.....
สิ่งใดมากไป 
 
เมื่อย้อนกลับไป เปิดอ่าน 
ในนั้นมี ร่องรอย 
ตัวหนังสือ แค่สามคำ
สามารถขยายความทรงจำได้มากมาย
 
ได้เห็นตัวเอง ว่าอ่อนด้อย 
ได้เห็นตัวเองว่า หลงไหล
หมกมุ่นเรื่องอะไร
 
ผมว่าการบันทึก ....เพลินดี Smile
 
 
 
 
 

ฉันหยุด

posted on 05 Jul 2011 15:26 by lolaytoon in WRITE

ฉันหยุด

 

ฉันหยุด เดิน .....เพื่อที่จะนั่งลง และมีเวลาหันไปมองบางอย่าง ที่ผ่านมา

ฉันหยุดนอนนิ่งๆ เพื่อนที่จะลุกออกไปสูดอากาศที่ริมทุ่ง

ฉันหยุด ทำงาน...เพื่อนที่จะกลับไปทบทวนผลงานที่ทำมาทั้งหมด 

ฉันหยุด วาดรูป เพื่อที่จะหยิบเครื่องดนตรีมาเล่น

ฉันหยุด อิสระ....เพื่อนที่จะมีระบบกับชีวิต

ฉันหยุด คิดเรื่องตัวเอง ..เพื่อที่จะคิดถึงเรื่องของเพื่อนๆ

ฉันหยุด งาน ...เพื่อที่จะนอนเล่น

ฉันหยุด สนใจคนอื่น ...เพื่อที่จะเอาเวลามาสนใจตัวเอง

ฉันหยุด ทำอาหาร เพื่อที่จะเป็นคนชิม

ฉันหยุด ทำร้ายตัวเอง...เพื่อที่จะรักษาตัวเอง

ฉันหยุดคิดมาก ...เพื่อที่จะ คิดง่าย

ฉันหยุดไปข้างนอก ..เพื่อที่จะอยู่บ้าน

ฉันหยุด ดูภาพ..เพื่อที่จะอ่าน

ฉันหยุด พูด.....เพื่อที่จะฟัง

ฉันหยุด ร่าเริง....เพื่อที่จะเรียนรู้ควา