คนใหม่

posted on 27 Nov 2012 03:37 by lolaytoon in WRITE

ฉัน เดิน    

 

ไป บนถนนสายใหม่

 

เดิน ช้า   ช้า

 

ไม่มีนกฟาสเตอร์ลีสีขาว บินผ่าน...เหมือนทุกวัน

 

ถนน

เปลี่ยนไปทุกวัน

ถนน    เส้นเดิม

 

แสงวันใหม่    สาดส่องบนพื้น

ฉัน    หยุดดู 

หมุน ไปซ้าย   และไปขวา

มอง  ตรงไป   บนพื้น ถนน

 

แสง   คล้ายแสง ของวันเดิม เดิม

 

ฉัน      คนใหม่

 

ใน วันใหม่  

บน ถนน

สายใหม่

 

แสง  ของวันใหม่     

 

ฉัน คนเดิม ที่กลับมา

ณ จุดเดิม

 

แต่

 

ฉัน......ไม่ใช่คนเมื่อวาน

บันทึกไร้ร่องรอย

posted on 09 Nov 2012 00:01 by lolaytoon in WRITE

เวลาเขียนบันทึก

ก็มักจะมีเรื่องที่ต้องให้เขียน

แต่วันนี้ผมไม่มีเรื่องอะไรจะเขียนหรอกครับ

 

จริงๆแล้วมีเรื่องงานจิปาฐะ นัดหมาย ส่งงาน

มากมายรออยู่

แต่ไม่อยากเอาเรื่องวุ่นวายเหล่านั้น

มาปะปนกับบันทึกในวันนี้

ผมก็เลยตั้งชื่อซะเท่ว่า "บันทึกไร้ร่องรอย"

 

แม้จะบอกว่าไม่มีร่องรอย

ยังไงแล้ว ก็ต้องมีร่องรอยอยู่ดี

แบบคนที่บอกว่า "ฉันไม่ได้คิดอะไร"

คำพูดนี้มีแน่นอน

อย่างน้อยก็เป็นการปฎิเสธ อะไรรึป่าว

 

นักสืบที่เก่ง มักจะไม่ถามอะไรตรงๆ

แต่จะชวนคุย เรื่องอื่นไปโดยไม่รู้ตัว

ท้ายที่สุด นักสืบก็จะได้เบาะแส ร่องรอย

จากคำพูดที่ออกมาจากผู้ที่พูดคุยด้วย

 

ช่วงหนึ่ง ผมชอบอ่านเรื่องนักสืบ

คนที่ผมชอบมาก

คือนักสืบโคลัมโบ

มีเป็นหนังสือ

และมีเป็นภาพยนตร์ด้วย

 

ร่องรอย มักปรากฎเสมอ

แม้คุณจะ ไม่พูด

ดวงตา สีหน้า

ท่าทาง อาการจะเผยออกมาเอง

โดยที่คุณไม่รู้ตัว

 

กลับมา...

ผมว่าจะไม่เขียนอะไร

แต่แล้วผมก็เขียนเรื่องร่องรอยจนได้

ฮ่าๆๆๆๆ

 

ผมเริ่มต้นแบบ ไม่มีอะไรจะเขียน

แต่แล้ว ก็เขียน

และทิ้งรองรอย..บางอย่าง

จนได้

ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

 

โลเล 11.56 PM.

ชิน เฉย

posted on 22 Oct 2012 01:51 by lolaytoon in WRITE

ชิน ....มีมามากเท่าไหร่

เฉย ...ก็ตามมาติดๆ

 

ถ้าใครเข้าใจ วิธีการบริหารความ ชิน และ เฉย ได้อย่าง พอเหมาะพอดี

เข้าใจก่อน 

แล้วค่อยๆ

พิจารณาว่า...เรายินดีกับ ชิน และเฉย รึป่าว !

 

ตอนที่เราได้ของมาใหม่ๆ 

โทรศัพท์ใหม่,รถใหม่,รองเท้าใหม่,เสื้อใหม่,กางเกงใหม่

เราก็ตื่นเต้น

 

แต่พอ เวลา ผ่านไปสักพัก เราก็จะชิน

มองเห็นมัน ทีไรก็เฉยๆ

และเมื่อเวลาผ่านไป

มีของใหม่ เราก็จะเฉย กับของสิ่งนั้น

 

ตั้งแต่เด็กจน โต

เราได้ผ่านบททดสอบความชิน ความเชย 

มามาก พอสมควร

 

นึกตอนนี้

ก็มีตั้งหลายอย่าง

ที่ถูกทอดทิ้ง อยู่ข้างหลัง

อยู่ในหลืบ....

 

ถ้าสิ่งของเหล่านั้น...มีชีวิต

และเป็นชีวิต ที่พลีมาแล้ว

เพื่อให้เราได้เป็นเจ้าของ

มันก็คงจะรอคอย ให้เราได้กลับไปชื่นชมมันอีก

หรือ

บางทีมันอาจจะเสื่อม พัง สลาย

หาย

สาบสูญ

จนไม่ได้พบเจอกันอีก

 

 

คนเราก็เหมือนกันนะครับ

คนเป็นสิ่งมีชีวิต

 

คนที่อยู่รอบๆเรา

เพื่อน

คนในครอบครัว

หรือเจ้าสัตว์เลี้ยง

 

บางที่ ธรรมชาติ ฤดูกาล

สิ่งแวดล้อม ที่เปลี่ยนแปลงไปทุกวัน

ก็ทำให้เรา

ชิน

เฉย

กับคนรอบๆข้างเรา

 

กลับมาพิจารณา

คุณค่า วันเก่าๆ

ที่เคย ไม่ชิน และ ไม่เฉย

 

 :)

 

โลเล

1.47

ความเศร้า

posted on 07 Oct 2012 03:15 by lolaytoon in WRITE

ในวันที่อากาศเป็นใจ

แต่....บางที

สถานการณ์ก็ไม่เป็นใจ

 

ผมนั่งอยู่ที่ร้านไวน์ ชานเมืองฟรอทก์

ซึ่งอีกไม่กี่นาที มันกำลังจะหมดเวลาทำการ

 

นั่งสนทนาอยู่กับลุงฟอนต้าร์ (บาร์เทนเดอร์)

 

ดีนะที่ยังมีเพื่อน (ผมรำพึง)

 

"เมื่อคุณเศร้า สิ่งที่คุณจ